تبليغاتX
۞ ژرفای آسمان ۞

جهان از آن تو برای کشف

  بر شما باد کشف جهان

سال جهانی نجوم در ژرفای آسمان

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام فروردین 1388ساعت 5:42 PM  توسط  

يك صد ميليارد سياره شبيه به زمين مي‌تواند در كهكشان ما وجود داشته باشد.
به گزارش ايسنا، دكتر آلن باس، پژوهشگر موسسه علوم كارنگي با بيان اين مطلب در نشست سالانه انجمن پيشرفت علمي آمريكا، اظهار داشت: بسياري از اين جهان‌ها ممكن است موطن اشكال ساده‌اي از حيات باشند.

تاكنون تلسكوپ‌ها توانسته‌اند تنها 300 سياره را در خارج منظومه شمسي ما شناسايي كنند كه تعداد بسيار اندكي از اين سيارات ممكن است بتوانند حياتي را در خود داشته باشند. بيشتر اين سيارات اجرام گازي عظيم‌الجثه شبيه به مشتري هستند و بسياري از آنها به دور مدارهاي بسيار نزديك به ستاره‌هاي والد خود مي‌چرخند و به همين خاطر دماي بسيار بالايي دارند كه هيچ ميكروبي از حرارت زياد در سطح اين سيارات جان سالم به در نمي‌برد، اما دكتر باس بر اساس تعداد محدودي از سياراتي كه تاكنون كشف شده‌اند تخمين زده است، كه هر ستاره شبيه خورشيد به طور متوسط يك سياره شبيه به زمين دارد.

اين محاسبه ساده به اين معني است كه تعداد زيادي از سيارات شبه زمين ممكن است، داراي حيات باشند.

اين اخترشناس معتقد است كه اين سيارات بيشتر در كهكشان راه شيري هستند

دكتر باس برآورد كرده است كه در ماموريت كپلر آژانس فضايي آمريكا (ناسا) كه قرار است در ماه مارس سال جاري ميلادي آغاز شود، كشف برخي از اين سيارات شبه زميني ظرف چند سال آينده امكان پذير خواهد شد.

منبع : همشهری

                         

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم فروردین 1388ساعت 8:17 PM  توسط   | 

 تصاویری که تلسکوپ فضایی اسپیتزر (Spitzer) ناسا از سحابی آشفته و پویای امگا(M17-swan)  در اختیار ما قرار داده است واضح ترین نمایی است که تا به حال از یک ناحیه شکل گیری ستاره ها دیده ایم. در هم پیچیدن ابرهای گاز و غبار درون این سحابی  سبب ایجاد بادهای سهمگین ستاره ای می شود که  این بادها با وزید ن مستمر خود در محیط و جریان های مولد اطراف ستاره ها  موجهای شوک وسیعی را ایجاد می کنند.
منشا اصلی ایجاد این رود خانه های گازی وجود تعدادی ستاره پرجرم در مرکز سحابی M17 است و ستاره های کوچکترنیز همانند سنگ های بستر پایدار رودخانه عمل می کنند.....
 
تصویر سحابی در ناحیه فروسرخ، گرفته شده توسط تلسکوپ فضایی اسپیتزر- یک ابر پویای تولید ستاره 
 
مشاهدات جدیدی که توسط تلسکوپ اسپیتزر (تلسکوپ فضایی فرو سرخی که از سال 2003 در مدار زمین قرار گرفته و انتظار میرود تا سال 2009 به ماموریت خود ادامه دهد) صورت گرفته تصویری از M17 را با وضوحی بی سابقه در اختیار ما قرار داده است . اگرچه این واقعیت قبلا به اثبات رسیده بود که بادهای ستاره ای ایجاد شده  درون ناحیه های شکل گیری ستاره ها سبب  به وجود آمدن خصوصیات دینامیکی همانند موج شوک میشوند ؛ اما  مسلما مشاهده این ساختارها در تصاویر فروسرخ (تصویر بالا)  از ارزشی انکار ناپذیر برخوردار است.....

بقیه ی متن در ادامه ی مطلب



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین 1388ساعت 4:21 PM  توسط   | 

گوي سوزان منظومه ي ما، همراه با ارتفاع گرفتن در آسمان، وارد برج ثور ( گاو ) مي شود و اين، يعني فرا رسيدن ارديبهشت ماه. در نخستين روز از اين ماه، « ميل » خورشيد ۷+ درجه و ۴۹ دقيقه، و « بعد » آن  ۲ ساعت مي باشد.

   برج جوزا ( دوپيكر )، در خرداد ماه پذيراي خورشيد خواهد بود. در روز يكم خرداد، « ميل » خورشيد ۱۵+ درجه و ۳۸دقيقه،  و « بعد » آن ۴ ساعت مي باشد.

   فصل تابستان : ورود خورشيد به برج سرطان ( خرچنگ ) در روز اول تيرماه، يعني فرا رسيدن « انقلاب تابستاني » . نقطه اي كه در آن « ميل » خورشيد ۲۳+ درجه و ۲۷ دقيقه، و « بعد » آن ۶ ساعت خواهد بود. در اين زمان، خورشيد به بيشترين ارتفاع خود در آسمان مي رسد و ساكنان عرض جغرافيايي ۲۳ درجه و ۲۷ دقيقه ي شمالي، و طول جغرافيايي ۹۰ درجه ي شرقي، آن را درست بالاي سر خود ملاقات خواهند كرد.

   ارتفاع گرفتن خورشيد در آسمان متوقف مي شود. مادر سوزان كشور آفتاب، از اين زمان به بعد شروع به كم كردن ارتفاع خود در آسمان كرده و در مرداد ماه ، به سراغ برج اسد ( شير ) مي رود. در نخستين روز از اين ماه، « ميل » خورشيد ۱۵+ درجه و ۳۸ دقيقه، و « بعد » آن ۸ ساعت خواهد بود.

   دوشيزه ي آسمان ( سنبله ) نيز در شهريور ماه ميزبان گوي سوزان منظومه شمسي خواهد بود. در تاريخ يكم شهريور « ميل » خورشيد ۷+ درجه و ۴۹ دقيقه، و « بعد » آن ۱۰ ساعت مي باشد.

   فصل پاييز : قلب تپنده ي منظومه ي شمسي با فرا رسيدن مهرماه، به ميهماني برج ميزان ( ترازو ) مي رود تا براي دومين بار در سال، استواي سماوي را ملاقات كند. اين نقطه كه به « اعتدال پاييزي » شهرت دارد، داراي « ميل »   صفر درجه، و « بعد » ۱۲ ساعت مي باشد. بنابراين در اولين روز پاييز ( يكم مهر )، در عرض جغرافيايي صفر درجه و     طول جغرافيايي ۱۸۰ درجه ي شرقي، هنگام ظهر، هيچ سايه اي بر روي زمين نخواهيد يافت ، چون خورشيد در اين نقطه عمود  مي تابد.

   شاهكار آسمان تابستاني، عقرب، در آبان ماه ميزبان تك ستاره ي درخشان روزهاي زمين خواهد بود. در نخستين روز آبان، « ميل » خورشيد ۷- درجه و ۴۹ دقيقه، و « بعد » آن ۱۴ ساعت خواهد بود.

   شاهزاده ي آسمان، در آذرماه به ملاقات برج قوس ( كمان ) خواهد رفت. روز يكم آذر، زماني است كه خورشيد در   « ميل » ۱۵- درجه و ۳۸ دقيقه و « بعد » ۱۶ ساعت قرار مي گيرد.

   گوي سوزان منظومه ي شمسي، در نخستين روز از دي ماه، همزمان با ورود به برج جدي ( قوچ )، به كمترين ارتفاع خود در آسمان مي رسد. در اين  نقطه كه به « انقلاب زمستاني » شهرت دارد ، « ميل » خورشيد ۲۳-درجه و ۲۷ دقيقه، و « بعد » آن ۱۸ ساعت خواهد بود. اگر مايل به ملاقات آن در « سرسو » هستيد، سري به  عرض جغرافيايي ۲۳ درجه و ۲۷ دقيقه ي جنوبي، وطول جغرافيايي ۹۰ درجه ي غربي بزنيد.

   قلب تپنده ي منظومه ي شمسي كه انگار جاني دوباره گرفته، شروع به افزايش ارتفاع خود در آسمان كرده و در بهمن ماه، برج دلو ( ريزنده ي آب ) را ملاقات مي كند. در نخستين روز از بهمن ماه، « ميل » خورشيد ۱۵- درجه و   ۳۸ دقيقه، و « بعد » آن ۲۰ ساعت خواهد بود.

   مشعل فروزان آسمان، در اسفندماه به ميهماني ماهي آسماني، برج حوت مي رود. در نخستين روز از ماه اسفند، « ميل » خورشيد ۷- درجه و ۴۹ دقيقه، و « بعد » آن ۲۲ ساعت مي باشد.

   و سرانجام… گوي سوزان منظومه ي شمسي، شاهزاده ي آسمان، گرمي بخش سياره ي ما و قلب تپنده ي كشور آفتاب، خسته از سفري يك ساله در افلاك، درست در لحظه ي تحويل سال نو، به خانه ي خويش باز مي گردد. نقطه ي   « اعتدال بهاري »، خانه ي امن او، جايي است كه به « ميل » و « بعد » صفر درجه مي رسد. ما نيز شادمان از تابش عمود او در طول و عرض جغرافيايي صفر درجه، لحظه ي تاريخي ورودش به نقطه ي اعتدال بهاري را در نخستين روز از سال نو، جشن مي گيريم

 

   مطالبي كه درباره ي ارتفاع خورشيد در آسمان بيان شد، جملگي مربوط به نيم كره ي شمالي زمين مي باشند. اما جالب است بدانيد كه نيم كره ي شمالي و جنوبي زمين، از نظر آمد و شد فصل ها، معادل شش ماه ( دو فصل ) با يكديگر اختلاف دارند؛ بطوريكه در روز اول فرودين، خورشيد در نيم كره ي شمالي زمين در نقطه ي اعتدال بهاري، و در نيم كره ي جنوبي، در نقطه ي اعتدال پاييزي قرار مي گيرد.

   در نخستين روز از تير ماه، در حالي كه خورشيد به بيشترين ارتفاع خود در آسمان نيم كره ي شمالي زمين رسيده و در نقطه ي انقلاب تابستاني قرار مي گيرد، همزمان به كمترين ارتفاع خود در آسمان نيم كره ي جنوبي مي رسد و اين، يعني انقلاب زمستاني. در آغازين روز از ماه مهر، مردم نيم كره ي شمالي اعتدال پاييزي، و مردم نيم كره ي جنوبي، اعتدال بهاري را پيش روي خود مي بينند و سرانجام در روز اول دي ما ه، ما شمالي ها خورشيد را در كمترين ارتفاع خود در آسمان، يعني انقلاب زمستاني، و جنوبي ها آن را در بيشترين ارتفاعش در آسمان، يعني انقلاب تابستاني ملاقات خواهند كرد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم فروردین 1388ساعت 5:33 PM  توسط   | 

 

سياهچاله هاي بسيار بزرگ از كجا آمده اند؟ يك فرضيه عنوان مي كند كه اين هيولاها از "بذر" سياهچاله هاي كوچكتر كه گاز پيرامون خود را بلعيده اند بوجود آمدند. اما شبيه سازيهاي رايانه اي جديد پيشنهاد مي كنند كه اين "بذرها" عملا بدون آنكه ماده اي جهت بلعيدن اطراف آنها باشد متولد شدند. اين نتيجه گيري باعث شد تا معماي چگونگي بوجود آمدن بزرگترين سياهچاله ها عميق تر شود.

 كوازارها اجرام بينهايت درخشاني هستند. تصور مي شود كه كوازارها محل داغ شدن گاز و درخشش آن در زمان سرازير شدن به درون سياهچاله هائي هستند كه جرمي برابر يك بيليون و يا حتي بيشتر از خورشيد دارند. كوازارها در فاصله هاي بسيار دوري از زمين مشاهده شدند بدين معني كه زماني كمتر از يك بيليون سال بعد از انفجار بزرگ ظهور كردند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم فروردین 1388ساعت 5:32 PM  توسط   | 

علم بر این اعتقاد است که جهان در حال انبساط است و این انبساط 13.7 بیلیون سال پیش از نقطه در عالم آغازیدن گرفته است 

علم بر این اعتقاد است که جهان در حال انبساط است و این انبساط 13.7 بیلیون سال پیش از نقطه در عالم آغازیدن گرفته است. مدارک زیادی برای تائید این نظریه وجود دارد، مانند: دور شدن کهکشان ها از ما، تابش زمینه کیهانی و وجود هیدروژن و هلیوم در جهان.

اما چه چیزی قبل از انفجار بزرگ رخ داده است؟ نظر به اینکه تمام مواد و انرژی در نقطه ای که جرم و چگالی در آن بینهایت بوده و همه به هم پیچیده بودند، تصور مشاهده قبل از این زمان و اینکه چه رخ داده است بسیار مشکل است.

مارتین بوجووالد و چند تن دیگر از کیهان شناسان از دانشگاه ایالت پن، تصور وقایع قبل از مهبانگ را امکان پذیر می دانند، تفکرات و ایده های او به صورت مقاله ای در مجله معتبر Nature Physics به چاپ رسیده است.

به عقیده او با استفاده از تکنیک های ریاضی با نام حلقه گرانش کوانتمی، که ترکیبی از نسبیت و مکانیک کوانتمی است می توان دیدی متفاوت نسبت به دوران اولیه جهان پیدا کرد. به اینصورت که نقطه آغاز که بینهایت کوچک و چگال بوده را می توان، در یک توپ که شامل مقداری چگالی و جرم است فشرده کرد.

محققان بر این باورند که قبل از وقوع مهبانگ، جهان درون این توپ کوچک متلاشی شده است و سپس، دوباره  دچار انبساطی شدید و قوی شده است. بر طبق این تئوری هندسه فضا زمان جهان قبل از مهبانگ بسیار شبیه به جهان امروز ما بوده است.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم فروردین 1388ساعت 5:18 PM  توسط   | 

ستارگان دو تایی

ستارگان گوی های آتشین بزرگی هستند که میلیاردها میلیارد کیلومتر با ما فاصله دارند . تعیین فواصل

 ستاره ها مشکلی

است که قرنها ستاره شناسان را به خود مشغول کرده است .

بسیاری از ستاره ها که به نظر تنها می رسند در واقع تنها نیستند و همانطور که خداوند در قرآن

فرموده :که ما هر چیز را جفت آفریدیم ، برای خود همدم و یاری دارند . ....

 روی ادامه ی مطلب کلیک کنید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه دوم فروردین 1388ساعت 5:37 PM  توسط   | 

 

نوترینو ها چه هستند؟!

اگر یك شبح در فیزیك وجود داشته باشد، نوترونیو است. آتش‌های هسته‌ای ستاره‌ها تریلیون ها ذره ریز اتمی را در هر ثانیه در فضا منتشر می كند، و هنوز نوترونیونها در گیتی جاری هستند و حركتشان از میان گیتی تقریباً با سرعت نور ادامه دارد.

 

اگر یك شبح در فیزیك وجود داشته باشد، نوترونیو است. آتش‌های هسته‌ای ستاره‌ها تریلیون ها ذره ریز اتمی را در هر ثانیه در فضا منتشر می کند ...

 

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه دهم اسفند 1387ساعت 5:20 PM  توسط   | 

تصویر بزرگ

تصویر بردار میدان وسیع رصدخانه لاسیلا تصاویر زیبایی از کهکشان مارپیچی83M، شبیه کهکشان راه شیری، گرفته است. این کهکشان با درخشش میلیارد ها ستاره و تابش گاز های هیدروژن به رنگ سرخ، نمونه زیبایی از یک کهکشان مارپیچی میله دار است که بخاطر این شکل لقب کهکشان سرسنجاقی جنوبی را به خود گرفته. ...

                                                     


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 2:11 PM  توسط   | 

تاریخچه ورود انسان به فضا

در سال 1958، دانشمندان ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی تلاش های جدی خود برای ساخت فضاپیماهایی که قادر به حمل انسان به فضا باشند را آغاز نمودند. هر دو کشور ساخت کپسول های بدون بال که در بالای شتابگر مجهز به موشکهای پیشرفته برد بالا، قرار می گیرند را انتخاب کردند. 

کشف امکان سفر انسان به فضا برای دانشمندان نگران کننده بود. آزمایش هایی که بر روی حیوانات انجام گرفت نشان داد که سفر به فضا گرچه با خطرات فیزیکی همراه نیست ولی احتمال بروز عوامل روانی وجود دارد. برخی کارشناسان از این می ترسیدند که فشار ناشی از پرتاب، پرواز و فرود فضاپیما منجر به ترس شدید و یا بیهوشی در فضانورد گردد. 

 

                                                                    


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم دی 1387ساعت 5:23 PM  توسط   |